Mijn
brace
Van mijn twaalfde tot mijn veertiende
heb ik een brace gedragen. De scoliose is
ontdekt toen ik in groep 8 van de basisschool
zat. Toen ik na de zomervakantie naar de
brugklas ging, kreeg ik mijn eerste brace.
Mijn leven stond vanaf toen een hele verandering
te wachten. 23 uur per dag moest ik mijn
brace dragen. In het begin was dat een hele
opgave. Ik vond het maar niks lijken. Ik
kreeg zelfs het idee dat ik er veel dikker
door was (maar dat viel eigenlijk reuze
mee).
Voor het maken van mijn braces moest ik
altijd naar een orthopedisch instrumentenmakerij,
Orthin in Drachten. Gelukkig werd ik daar
altijd heel goed opgevangen. Het maken van
de brace gebeurde eerst in het Academisch
Ziekenhuis Groningen (waar een medewerker
van Orthin aanwezig was) en een week later
moest ik dan naar Orthin om de brace te
passen en eventueel aan te passen. Later
moest ik voor zowel het maken en het passen
naar Orthin toe.
Wanneer ik dus een brace moest passen,
en er bleek iets niet goed te zitten, dan
maakten ze dat meestal direct goed. Vaak
mocht je dan een paar uurtjes later weer
terug komen, wat betekende dat ik dan altijd
met mijn ouders ff ging winkelen in Drachten
(ook gezellig). Helaas was het voor mij
een hele opgave om zonder brace wat te gaan
doen. Ik was er zo aan gewend, dat wanneer
ik mijn brace afdeed, ik zo kromp ging lopen,
dat ik net een oud omaatje leek.
Ik ben de tel kwijtgeraakt, maar volgens
mij heb ik in die 2 jaar tijd 5 keer een
nieuwe brace gehad en ook is er nog een
aantal keren wat aangepast aan de brace
die ik dan had. Helaas heeft het dragen
van de brace niet geholpen tot het gewenste
effect. Ondanks de brace, werd mijn vergroeiing
steeds erger. Op het laatst droeg ik de
brace eigenlijk alleen nog maar om de vergroeiing
zo goed mogelijk tegen te gaan. Op dat moment
zat ik midden in de groeispurt, dus om dan
te gaan opereren, vond men niet zo'n goed
idee.
Het dragen van de brace had voor mij zowel
voor als nadelen. De voordelen waren dat
ik lekker rechtop liep en hierdoor een stuk
minder last van mijn rug had. En soms was
het op school nogal lollig, als mensen je
bijvoorbeeld voor de grap een stomp in je
buik willen geven. Dan kwamen ze tegen de
brace aan en keken ze echt zo verbaasd,
dat ze niet meer wisten wat ze moesten zeggen.
En ik had natuurlijk de grootste lol!
Natuurlijk zaten er ook nadelen aan de
brace. Strakke truitjes dragen was geen
gezicht. Je zag de brace er zo doorheen.
Ook kreeg ik last van irritatieplekken op
mijn rug, vanwege het "drukken" van mijn
brace. En het was ook niet leuk dat meisjes
met de gymles altijd zeiden dat ik mazzel
had dat ik niet mee hoefde te doen (bij
sommige dingen). Ze dachten zeker dat het
hebben van scoliose leuk was ofzo. Ik heb
er verder nooit mee gezeten, maar sommige
mensen weten totaal niet waar ze over praten.Terug
|
