Mijn verhaal (deel 3) - na de operatie

Thuis had ik een bed in de kamer. Hier lag ik overdag veel op. 'S nachts sliep ik op mijn eigen kamer. Ik had een belletje naast mijn bed. Als ik uit bed wilde of naar de wc moest, kon ik met het belletje rinkelen en dan kwam mijn vader of moeder. Iedere dag kon ik weer een stukje meer lopen.

Na een paar weken bleek dat mijn litteken ontstoken was. Ik had een infectie opgelopen. Daarvoor kreeg ik mooie dikke paarse capsules. Nadat ik die 2 keer had ingenomen werd ik helemaal ziek. Ik kon haast niet meer slikken, had een zere keel etc. Het bleek een overgevoeligheidsreactie te zijn. Ik kreeg een ander middel voorgeschreven en daar kon ik wel tegen. De infectie was na ongeveer een week over.

Een paar maanden na de operatie kon ik alweer veel meer dingen doen. Af en toe lag ik nog wel op bed, maar ik kon alweer ver lopen, ging weer eens even mee boodschappen doen etc.

De controles in het ziekenhuis zagen er allemaal goed uit! Alles zat keurig op zijn plaats! Volgens Dr. Veldhuizen was de operatie goed geslaagd! Na ongeveer ¾ jaar mocht ik weer fietsen en langzaam aan andere dingen doen.

Het is nu ruim 5 jaar geleden dat ik geopereerd ben. Ik ben echt heel blij dat ik het heb laten doen! Ik ben nu een meid met een bijna rechte rug! Dat ik een litteken op mijn rug heb, deert mij niet. Dat hoort bij mij!

Ik ga ook gerust in een bikini lopen, het maakt mij echt niet uit! Het enige minpuntje is dat je nog steeds mijn bochel kunt zien. Dit kunnen ze helaas niet verhelpen met een scoliose-operatie. Maar zolang de boel van binnen allemaal goed zit en blijft, ben ik allang tevreden!

Dus sta je voor de optie om je wel of niet te laten opereren? Ik zou zeggen: doen! Je bent wel een tijdje uit de roulatie, maar je wordt uiteindelijk toch weer (bijna) recht! Je moet niet bang zijn voor de operatie, het valt allemaal best mee! Terug